Dlaczego Twój pies po prostu biegnie dalej, gdy go wołasz, i trik, dzięki któremu tysiące właścicieli znów puszcza psa luzem

„Pies nie wraca na zawołanie, gdy naprawdę na tym zależy." To chyba najczęstsze zdanie właścicieli psów. Trenerka wyjaśnia, dlaczego głośniejsze wołanie to dokładnie zły ruch, i jak nauczyć psa przywołania, na którym możesz polegać.

Wołasz. Twój pies na chwilę podnosi głowę, i biegnie dalej. Do kolejnej grupy psów, w pole, w stronę ulicy. Serce podchodzi Ci do gardła, wołasz głośniej, biegniesz za nim. A potem sfrustrowany znów zakładasz mu smycz, bo już się nie odważysz jej zdjąć.

I gdy tak biegniesz za nim, wszystko przelatuje Ci przez głowę naraz: ta ulica dalej, strumień, biegacz, który lada moment wyłoni się zza rogu. Strach siedzi Ci na karku. Więc w końcu robisz jedyną rzecz, która wydaje się bezpieczna, w ogóle nie spuszczasz go już ze smyczy. Kropka.

Ale głęboko w środku wiesz, że właśnie tego mu brakuje: swobodnego biegania, węszenia, po prostu bycia psem. Za każdym razem, gdy mijacie piękną łąkę, a smycz zostaje zapięta, boli to odrobinę. Bo przecież chcesz dać mu tylko to, co najlepsze, a jednocześnie nie masz odwagi.

Najbardziej frustrujące jest to, że Twój pies nie jest uparty. Dla niego świat tam na zewnątrz jest po prostu ciekawszy niż Ty w tym momencie. Przywołanie psa nie zawodzi z powodu braku posłuszeństwa, lecz dlatego, że „powrót" jest dla psa mniej opłacalny niż „bieg dalej".

Dlaczego głośniejsze wołanie niszczy przywołanie

Za każdym razem, gdy wołasz, a Twój pies nie przychodzi, uczy się: „To słowo nic nie znaczy." A gdy w końcu przybiegnie i zostanie zbesztany (albo natychmiast wzięty na smycz), uczy się: „Powrót się nie opłaca." Tak Twoje słowo przywołania z czasem staje się pustym dźwiękiem, bez względu na to, jak głośno je wypowiadasz.

Punkt zwrotny: powrót musi się opłacać bardziej

Trenerzy ŁapaPlan odwracają sytuację. Zamiast wymuszać posłuszeństwo, sprawiają, że stajesz się dla swojego psa najatrakcyjniejszym punktem na całej łące, i budują przywołanie tam, gdzie jeszcze udaje się bezpiecznie, zanim stopniowo podnoszą poziom trudności. Najpierw bezpieczeństwo (na lince treningowej), wolność jako nagroda.

I bez obaw: nie potrzebujesz do tego placu treningowego, drogich lekcji indywidualnych ani perfekcyjnego wyczucia czasu. Wystarczy jasny plan dopasowany do Twojego psa i odrobina cierpliwości. Większość właścicieli przeżywa pierwszy mały przełom szybciej, niż sądzi: moment, w którym pies na dźwięk swojego imienia faktycznie się odwraca i radośnie przybiega. Ten jeden moment, to „on naprawdę wraca!", zmienia wszystko. Od tej chwili budujecie już tylko na tym.

Co mówią właściciele

Co sprawia, że ŁapaPlan jest tak wyjątkowy

Sekret nie tkwi w żadnym nowym cudownym triku, lecz w planie dopasowanym dokładnie do Twojego psa. Odpowiadasz na kilka krótkich pytań o rasę, wiek i zachowanie, a na tej podstawie powstaje osobisty plan treningowy. Tydzień po tygodniu, z konkretnymi ćwiczeniami, całkowicie w Twoim tempie, z domu.

I tak, tego nauczysz swojego psa samodzielnie

Nie potrzebujesz żadnego wykształcenia ani szczególnego talentu. Nie dostaniesz grubego poradnika pełnego teorii, lecz krótkie, jasne ćwiczenia, krok po kroku wyjaśnione zwyczajnymi słowami. Dziesięć minut dziennie wystarczy, a tempo ustalasz Ty. Jeśli któregoś dnia wypadnie, to zupełnie w porządku. Tysiące właścicieli, którzy wcześniej nigdy nie „trenowali", robią dokładnie to, na łące za domem zamiast na placu treningowym.

„Przecież mój pies jest już na to za stary", najczęstszy błąd

Niezawodne przywołanie to nie kwestia wieku. Także dorosły albo starszy pies uczy się znów wracać niezawodnie, często nawet spokojniej i z większym skupieniem niż młody wicher. Nigdy nie jest za późno. Zaczynasz dokładnie tam, gdzie jesteście dzisiaj.

Bez ciągłego wpatrywania się w telefon

Nie musisz wisieć nad ekranem. Możesz sobie po prostu wydrukować każdy tydzień i zabrać kartkę na spacer, ćwiczenie w jednej ręce, smycz w drugiej. Wszystko jest zrobione tak, byś od razu to zrozumiał, całkiem bez technicznego zamieszania.

Wyobraź sobie dzień, w którym po raz pierwszy od dawna po prostu zdejmujesz smycz i całkiem spokojnie wiesz: on wróci. Twój pies pędzi przez łąkę, uszy na wietrze, na Twoje wołanie odwraca się i radośnie przybiega. Właśnie ta wolność należy do was obojga. A pierwszy krok do niej zajmuje tylko 60 sekund.